Wesołych Świąt!

Dziś chciałabym życzyć wszystkim odwiedzającym zdrowych, ciepłych, spokojnych Świąt Bożego Narodzenia, spędzonych w gronie najbliższych. Spełnienia marzeń, pomyślności i góry prezentów pod choinką. Niech Chrystus, którego narodziny dziś obchodzimy wszystkim Wam błogosławi. :)
Isleen

Komentarze

Prześlij komentarz

Będzie mi bardzo miło, jeśli wyrazisz swoje zdanie. :) Każdy komentarz satysfakcjonuje.

Pamiętaj jednak, że natychmiast usuwam spam i wszelkie wypowiedzi naruszające zasady netykiety.

Popularne posty z tego bloga

„Trylogia Magów Prochowych: Jesienna republika”. Godnie zakończyć też trzeba potrafić.

Obraz
Zwieńczenie trylogii. Książka, która zamyka historię i ostatecznie ją dopełnia, nadaje jej finalną formę. Nic dziwnego, że budzi tyle emocji i wymaga się od niej wiele. Liczymy przecież na to, że ostatnie (choć dziś nie zawsze możemy być tego pewni) spotkanie z jej bohaterami przebiegnie jak najlepiej. Dziś przyjrzymy się ostatniemu tomowi Magów Prochowych — Jesiennej republice. Trylogia ta od początku uplasowała się w loży moich ulubionych, współczesnych utworów fantasy. Czy jej trzeci tom można uznać za godne zakończenie serii?
Czytaj więcej

„Dragon Age: Inkwizycja — Zstąpienie”. Wracamy na Głębokie Ścieżki.

Obraz
„Dragon Age II” i „Dragon Age: Inkwizycja” w swoich podstawowych wersjach trochę zaniedbały rozwój świata, jeśli chodzi o państwo-miasto krasnoludów — Orzamar, oraz Głębokie Ścieżki. „Zstąpienie” to poświęcone tej rasie oraz jej   podziemnej rzeczywistości DLC dla „Dragon Age: Inkwizycji”. Powracamy zatem do znanej wszystkim graczom serii cuchnącej otchłani, gdzie już ostrzą na nas zęby Mroczne Pomioty i inne przebrzydłe kreatury. Jak za dawnych, dobrych czasów. Źródło Moją opinię na temat poprzedniego dodatku, Szczęk Hakkona , możecie przeczytać tutaj . Tutaj zaś znajduje się link do artykułu na temat podstawy Inkwizycji.
Czytaj więcej

TOP 6 najbardziej wkurzających bohaterek

Obraz
Zawsze uważałam, że wykreowanie kobiecej bohaterki to wyzwanie. Z pewnych względów wydaje mi się to dość trudne. Czytając wpisy na różnych innych blogach zauważyłam, że od damskiej postaci oczekuje się przede wszystkim jednego: aby nie irytowała. Chyba coś w tym jest, że kobiety występujące jako bohaterki w książkach, filmach i innych mediach mają wielki talent do grania odbiorcy na nerwach. Wielu z nas wręcz spodziewa się, że z każdą nowopoznaną postacią coś będzie nie tak i cieszymy się już na sam fakt, że dana osoba nie wywołuje u nas wściekłości. Często liczymy im za zaletę chociażby to, że są nam całkiem obojętne zamiast dawać naszym nerwom popalić. Ostatnio mam niewiele czasu na pisanie szczegółowych recenzji, dlatego, aby Was nie zaniedbać, postanowiłam przedstawić moją listę sześciu kobiecych bohaterek, które irytują mnie najbardziej. I tak planowałam ten wpis już od jakiegoś czasu a ponieważ rzadko zamieszczam tu jakieś topki, to chyba dobry moment na jedną z...
Czytaj więcej

„Bramy Światłości” — tom 2. Kossakowska nie w formie.

Obraz
„Zastępy anielskie” to jeden z moich ulubionych cyklów fantasy. Maja Lidia Kossakowska wypełniła go całą masą świetnych postaci, genialną fabułą, humorem i akcją. Stworzyła jedyny w swoim rodzaju świat, a powieści zawsze kończyła jakąś puentą. Losy Daimona Freya są z resztą już szerzej znane pośród czytelników polskiej fantastyki. Kossakowska po kilku latach przerwy wróciła do swojego anielskiego uniwersum z Bramami Światłości. Moją opinię o tomie pierwszym, który ukazał się w styczniu ubiegłego roku, możecie przeczytać tutaj . Dziś zaś chciałabym podzielić się z Wami moimi spostrzeżeniami na temat drugiego.
Czytaj więcej

O odmienności. O złu. O przetrwaniu. „Trylogia Pękniętej Ziemi: Wrota Obelisków”.

Obraz
W moje ręce wpadł drugi tom „Trylogii Pękniętej Ziemi” autorstwa N.K. Jemisin, czyli „Wrota Obelisków”. Miałam wobec niego naprawdę duże oczekiwania, ponieważ pierwsza część, „Piąta Pora Roku”, jest naprawdę fantastyczną książką. Co można powiedzieć o kolejnej odsłonie cyklu? Jeśli chcecie przeczytać moją opinię na temat Piątej Pory Roku , zapraszam tutaj . Jeśli zaś chodzi o Wrota Obelisków , to mam pewien problem ze sformułowaniem artykułu. Dlaczego? O tym zaraz, a na razie opiszmy pokrótce fabułę. Essun, kobieta, która za nic mając nadchodzącą apokalipsę, wyruszyła w niebezpieczną podróż, aby odzyskać swoje jedyne pozostałe przy życiu dziecko, zostaje poproszona o dokonanie czegoś, co może się udać tylko nielicznym. Jako doświadczony i potężny górotwór, ma możliwość wpłynąć nieodwracalnie na losy Bezruchu. Tymczasem nareszcie mamy okazję poznać jej córkę — Nassun. Dziewczynka nie tylko musi okiełznać swoje górotwórcze moce, lecz także umieć ochronić siebie przed wł...
Czytaj więcej