Dzieła wyszperane

Typ osobowości determinuje wiele różnych metod, dzięki którym radzimy sobie z codziennymi zadaniami. Okazuje się, że może wpłynąć również na preferowane przez nas sposoby pracy. Jak pracują introwertycy i dlaczego tak? Z odpowiedzią przychodzi neurologia.

Jak już wcześniej pisałam, przy okazji wypowiadania się na temat introwersji, poszukując informacji w Internecie, trafiałam na wiele trafnych spostrzeżeń, jak i zupełnych bzdur. Zaciekawiło mnie jednak, co te najmniej zgodne z prawdą opinie mówią o tym, jak introwertycy są postrzegani przez nasze społeczeństwo. Jakiś czas temu trafiłam na artykuł na stronie Filing.pl, do którego tutaj zamieszczam link . Pomyślałam, że chętnie skonfrontuję informacje w nim zawarte nie tylko z moim osobistym postrzeganiem introwersji, ale również z tym, czego udało mi się o niej dowiedzieć. Następnie, jako że dość często natykam się na średnio przemyślane wypowiedzi, wpadłam na pomysł, aby co jakiś czas pokazywać Wam kilka takich internetowych „mądrości” i trochę z nimi podyskutować. Tak więc dziś zaczynamy od tekstu (czy też zbioru podpisanych gifów, sami oceńcie, co to jest) zatytułowanego 10 powodów dla których każdy introwertyk powinien przyjaźnić się z ekstrawertykiem.

Dziś dalszy ciąg moich wywodów na temat introwersji. Tym razem spróbuję przyjrzeć się dokładniej temu, jak introwertycy budują przyjaźnie i związki i w jaki sposób zachowują się wobec najbliższych. Oczywiście, temat ten nie może pozostać bez komentarza dotyczącego przypisywanej im nieśmiałości, gdyż wydaje mi się, że czynnik ten pozostaje nie bez znaczenia w tym zagadnieniu. I to na tyle, że to od niego należy rozpocząć niniejsze rozważania. Jak ma się nieśmiałość do introwersji? Czy introwertycy rzeczywiście są nieśmiali? Dlaczego sprawiają takie wrażenie? Czy problem ten dotyczy wszystkich introwertyków?

Introwersja to termin, który zdążył się już bardzo spopularyzować. Jednak wielu ludzi wciąż rozumie go dość nieściśle, wąsko bądź w ogóle nie ma pojęcia, co oznacza. Szkoda, bo w czasach, w których nauczyliśmy się, że w życiu człowieka ogromną rolę gra psychika i w których staramy się dostrzegać swoją różnorodność, wciąż zdarza nam się zapominać, że różnimy się między sobą na o wiele bardziej podstawowym poziomie niż płeć czy kultura. Oraz o tym, że te różnice występują nawet w wydawałoby się najbardziej ujednoliconych grupach ludzi.

Pozwólcie, że dziś zaprezentuję Wam książkę, która w pewnym sensie zrewolucjonizowała myślenie o osobach nazywanych introwertykami. Susan Cain w swojej „Ciszej proszę. Siła introwersji w świecie, który nie może przestać gadać” rozprawia się ze stereotypowym postrzeganiem ludzi uważanych za cichych, spokojnych, unikających większego towarzystwa i być może lekko zahukanych. Zauważa też i wskazuje na pewne zalety dla nich charakterystyczne, które ze szkodą dla reszty społeczeństwa zazwyczaj się bagatelizuje. A to wszystko poparte całymi latami badań naukowych oraz życiowym doświadczeniem autorki.